Kifoz, omurganın üst bölümünün öne doğru anormal eğilmesiyle ortaya çıkan ve halk arasında “kamburluk” olarak bilinen bir omurga bozukluğudur. Genellikle torakal (göğüs) bölgesinde görülür ve omuzların öne düşmesiyle belirginleşir. Kifoz hem estetik hem de fiziksel şikâyetlere neden olabilir.

Kifozun en yaygın nedeni postüral kifozdur ve kötü duruş alışkanlıklarından kaynaklanır. Bu tip kifoz, düzenli egzersiz ve ortopedik rehabilitasyon ile düzelebilir. Bunun yanı sıra Scheuermann kifozu, omurların şekil bozukluğu nedeniyle ortaya çıkar ve özellikle ergenlik döneminde görülür. Osteoporoz, omurga kırıkları, disk dejenerasyonu, yaşlanma, doğuştan omurga anomalileri ve nöromüsküler hastalıklar da kifozun diğer nedenleri arasındadır.

Kifoz belirtileri arasında sırt ağrısı, omurga eğriliği, kas gerginliği, duruş bozukluğu ve yorgunluk yer alır. Şiddetli vakalarda eğrilik ilerleyerek akciğer ve kalp fonksiyonlarını etkileyebilir. Teşhis, fizik muayene ve röntgen gibi görüntüleme yöntemleriyle yapılır ve eğrilik açısı bu incelemelerle belirlenir.

Kifoz tedavisi, eğriliğin derecesine göre planlanır. Hafif postüral kifoz, ortopedik rehabilitasyon ve duruşu düzeltmeye yönelik egzersizlerle kontrol altına alınabilir. Orta dereceli vakalarda, özellikle Scheuermann kifozunda korse tedavisi uygulanabilir. İleri derecede ve hızlı ilerleyen kifozda cerrahi müdahale gerekebilir. Cerrahide omurga metal çubuklar ve vidalarla doğru hizaya getirilir ve stabilize edilir. Ameliyat sonrası ortopedik rehabilitasyon süreci önemlidir.

Erken teşhis ve doğru tedavi ile kifozun ilerlemesi durdurulabilir ve hastanın yaşam kalitesi artırılabilir. Duruşta bozulma veya sırt eğriliği fark edildiğinde mutlaka uzman değerlendirmesi alınmalıdır.