Skolyoz, omurganın yana doğru anormal eğrilmesiyle ortaya çıkan bir duruştur bozukluğudur. Genellikle çocukluk ve ergenlik döneminde fark edilir ve zamanla ilerleyebilir. Kesin nedeni bilinmemekle birlikte genetik faktörler, doğuştan omurga anomalileri ile kas ve sinir sistemi hastalıkları skolyoza yol açabilir.

Skolyoz belirtileri arasında omuz ve kalçaların asimetrik durması, belde veya sırtta eğrilik görünümü, duruş bozukluğu, sırt-bel ağrısı ve hızlı yorulma yer alır. Teşhis; fizik muayene, röntgen ve gerekli durumlarda MR gibi görüntüleme yöntemleriyle konur. Bu incelemeler omurganın eğrilik derecesini ve ilerleme riskini belirlemede önemlidir.

Tedavi yöntemi skolyozun şiddetine göre değişir. Hafif skolyozda düzenli takip ve ortopedik rehabilitasyon önerilir. Orta dereceli skolyozda özellikle çocuklarda eğriliğin ilerlemesini durdurmak için korse kullanımı tercih edilir. İleri derece eğriliklerde ise omurgayı düzeltmek ve sabitlemek amacıyla cerrahi tedavi uygulanabilir. Ameliyat sonrası süreç ortopedik rehabilitasyon ve rehabilitasyonla desteklenir.

Skolyozda erken teşhis büyük önem taşır. Ailelerin çocuklarının duruşunda bir asimetri veya eğrilik fark etmeleri durumunda uzman değerlendirmesi alınmalıdır. Uygun tedavi planı ve düzenli kontroller ile skolyozun ilerlemesi kontrol altına alınabilir ve hastanın yaşam kalitesi artırılabilir.